24 stycznia 2025
Reumatoidalne zapalenie stawów (RZS) to przewlekła choroba tkanki łącznej o podłożu immunologicznym, która charakteryzuje się nieswoistym zapaleniem symetrycznych stawów rąk i stóp, rzadziej dużych stawów (np. barkowych, kolanowych, biodrowych), zmianami pozastawowymi oraz objawami układowymi prowadząc w konsekwencji do inwalidztwa i przedwczesnej śmierci.
Zmiany w obrębie stawów
Typowe objawy:
Inne objawy:
Zmiany pozastawowe
Reumatoidalne zapalenie stawów można rozpoznać na podstawie współistnienia charakterystycznych objawów klinicznych, wyników badań laboratoryjnych i obrazowych. W 2010 roku Amerykańskie Kolegium Reumatologii (ACR) opublikowało nowe kryteria klasyfikacji reumatoidalnego zapalenia stawów, na podstawie których można rozpoznać RZS i rozpocząć leczenie zanim dojdzie do nieodwracalnych zmian w stawach.
BADANIA LABORATORYJNE
BADANIA POZALABORATORYJNE
Reumatoidalne zapalenie stawów jest choroba nieuleczalną. Celem leczenia jest spowolnienie postępów choroby, łagodzenie bólu i stanów zapalnych, zachowanie czynności stawów oraz minimalizacja powikłań i uszkodzeń stawów. Leczenie dobierane jest indywidualnie i korygowane z czasem.
W leczeniu RZS stosuje się kilka rodzajów leków, w tym leki przeciwbólowe, niesteroidowe środki przeciwzapalne (NSAID), leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (LMPCh), leki immunosupresyjne i kortykosteroidy (zwane również glikokortykosteroidami).
Leczenie często polega na przyjmowaniu kilku leków jednocześnie. Należy je rozpocząć jak najprędzej najszybciej, aby zapobiec trwałemu uszkodzeniu stawów. Pacjent powinien współpracować z lekarzem w celu kontroli i/lub modyfikacji leczenia.
Poprawę stanu chorego może przynieść także zmiana trybu życia, ćwiczenia fizyczne, dieta, odpoczynek, unikanie stresu oraz dbanie o stawy za pomocą specjalnych przyrządów. U pacjentów, u których silne dolegliwości bólowe utrzymują się pomimo maksymalnego leczenia zachowawczego w celu poprawy komfortu życia konieczne jest wykonanie zabiegu operacyjnego.